KÜRK MANTOLU MADONNA

Trenin hareket saati gelmişti. Bir memur vagon kapısını örtüyordu. Maria Puder, merdiven basamağına atladı, sonra bana eğilerek yavaş bir sesle, fakat tane tane «Şimdi ben gidiyorum, fakat ne zaman çağırırsan gelirim…» dedi. Evvela ne demek istediğini anlamadım. O da bir an durdu ve ilave etti: «Nereye çağırırsan gelirim.»